Todas las entradas de: Yanira Díaz de Aranguiz

Agertoki berrietara atxikitzen

Covid-19 pandemiak eragindako krisiaren ondorioz, agertoki berri bat planteatzen da, estrategiak eta beharrak berehala aldatuz. Horien artean, elkarteko eragileen arteko komunikazioaren garrantzia nabarmentzen da. Horregatik, funtsezkoa izan da Webex bezalako komunikazio-tresna berri bat eskuratzea, batzordearen bilerei erantzuteko eta urteko batzarra egingo dela ziurtatzeko. Epe luzerako beste aukera batzuk eskaintzen dizkigu, batetik, batzordearen eta haren bileren sakabanatze geografikoaren arazoa erraztuz, eta, bestetik, etorkizunean online prestakuntza-modulu bat erabiltzeko aukera emanez.

Cisco Webexek hainbat plan eskaintzen ditu plataformaren kalitatea eta errendimendua erakunde bakoitzaren helburuetara egokitzen dela ziurtatzeko. Tresnaren oinarrizko ezaugarriak hiru multzo handitan banatzen dira, eta horiek konexioa, komunikazioa eta lankidetza babesten dituzte. 

Zerbitzu hauek eskaintzeko diseinatua, kalitate handiko bideokonferentziak, hodei-deiak, barne eta taldeko lankidetza taldeko mezularitzarekin, artxibo eta pantailen erabilera partekatua, norabide biko arbela, lineako prestakuntzaren kudeaketa, ekitaldiak eta mintegiak, besteak beste. Hau dena, edozein gailutan deskargatzeko malgutasunarekin. 

Patxi Etxeberria Mendia

Urtetan ALDEEko bazkide eta presidente ere izandako, eta egun Gipuzkoako Foru Aldunduko Administrazio Agiritegiko atal burua denari elkarrizketa.

– Nola hasi zinen zu elkarteko batzordean, proiektu bat zeneukan, helburu batzuk lortu nahi zenituen? Garai hartan lanbide honetan jende gutxi ibiltzen ginen, kanpoko pertsonen estima lortzeko zerbait egin behar genuela pentsatzen genuen eta horregatik sartu ginen.

– Nolako laguntza/lankidetza aurkitu/izan zenuen? Zer botatzen zenuen faltan? Dena botatzen nuen faltan, baina ilusioa eta gauzak egiteko gogoak nahiko izaten ziren aurrera joateko. Jende asko ez ginen, baina lankidetza nabarmena zen eta pozik ibiltzen ginen.

– Zer azpimarratuko zenuke batzordekide/presidente izan zinen garaitik? Jarduerak, dinamika, finantziazioa… Batez ere dinamika, gehien bat formazio arloan. Gehienak autodidaktak ginen eta hori une askotan segurtasun ezan bihurtzen zen. Pixkanaka gure burua prestatzen joan ginen eta, azkenean, lan munduan gure burua aditu bezala aurkeztea normala bilakatu zen.

– Nola gogoratzen duzu Bilbon antolatu zen FESABIDen kongresua? Nerbioak eta beldurra, kongresua antolatzeko ardura hartu genuen eta kongresua bukatu arte nerbioak ziren nagusi. Bukaeran lasaitasuna eta bakea, ahal genuena egin genuen, eta kongresua nahiko polita suertatu zen.

– Zer suposatu zuen zuretzat elkarteko batzordekide izateak? Eraginik izan du zure lanbidearen jardueran? Pertsonalki? Ekarpena pertsonala izan zen. Nere burua, profesionalki, hobeto ikusten nuen eta erlazio sare batean sartuta nengoen eta lanerako oso ondo zetorren, nire bizitza profesionalean ia beti bakarrik egin baitut lan. Azkeneko 10 urtetan beste teknikari bat egon da nirekin lanean.

– Gure belaunaldia jubilatzear dago, datozen bost-hamar urtetan gehienok jubilatzen joango gara. Besteak beste, guri egokitu zitzaigun eskuz egindako lanetik teknologien erabilerarako transizioa egitea. Zein pentsatzen duzu izan dela guk egindako ekarpena, ekarpenik egin badugu, gure bizitza/prozesu laboralean? Aldaketa hori egitea tokatu zaigu eta bidean beti ikasten egon behar izan dugu. Horrez gain gure lanbidea gizartean kokatu izan dugu, administrazioan eta enpresa handitan gure lana beharrezkoa dela jakinaraztea eta pertsona arruntak garela gizartean ikusaraztea, ez gara “ratón de biblioteca” edo “esos que escarban entre los papeles viejos”.

– Ausartuko zinateke, egokia iruditzen zaizu alboraketa bat egitea jubilatzear gauden profesionalak datorren lanbideko kide gazteekin, urte hauetan lanean hasten direnekin? Zer esango zenuke?   Nik gauzak nahiko garbi dauzket, gure garaia amaitzear dago, eguneroko lanean ez gara ibiliko, baina horrek ez du esan nahi ez garela egongo. Erreleboa iritsi da, profesional askoz prestatutakoekin, gure laguntza edo gure kontseilua nahi edo behar badute han egongo gara, laguntzeko ilusioarekin.

– Informazioaren kudeaketa: Artxiboko lana, liburutegikoa, dokumentalistena. Euskadin formakuntza arautuaren barruan ezartzea, zer irudituko litzaizuke? Ideia/aholkuren bat horren inguruan? Euskadi mailan zerbait egon behar duela garbi dago, baina hori aurrera eraman behar dutenek (Eusko Jaurlaritzak, Unibertsitateak, etab.) ematen du ez dutela hain beharrezkoa ikusten eta oraindik ezer gabe gaude. Nik beti pentsatu dut formazio orokor bat eduki behar dugula eta gero trebaketa berezi eta egoki bat, Unibertsitate mailako master edo aditu titulua.

– Profesionalen etorkizun hurbilari begira: funtzionaritza, enpresa pribatuak, free lanceak… Elkarteak zertan lagun dezake, zure ustez, gure lanbidearen/lankideen sustaketan? Beti pentsatu dut Elkarteren lana  bide hauetatik joan behar zuela – formazioa – profesional duintasuna – profesionales arteko erlazio-sarea

– Elkartea elkargo profesional bihurtzeko aukerak, ibilbideak… Zer esango zenuke honi buruz? Ez dut hain garbi ikusten, juridikoki zer ondorioak izango dituen aldaketa ondo aztertu behar da eta horren arabera erabakia hartu.

Fernando Juárez Urquijo

2020ko asanblada

Elisabet Mas, urteetan ALDEEko batzarkide

Yanirak eskatu zidan aurtengo asanbladaren berri labur bat egitea boletinean argitaratzeko. Garai batean nere kontura prestatzen nituen, inork eskatu gabe. Enbidia ematen dit bere energiak. Gaztetasunagatik izango da, baina denak zirikatzen gaitu martxan jartzeko eta bere ardurei dagokionez, guztietara iristeko denbora ematen dio, kontutan izanik eten gabe oposaketak prestatzen ari dela. Pentsatzen dut bilatzen ari den lan egonkortasuna laster aurkituko duela.

Asanbladak aurkezpen mota berria estrenatu zuen ekainaren hogeian koronabirusaren pandemiak eraginda. Konfinatuta geundenean bilera telematikoetan entrenatu baginen ere, errespetu pixkat ematen zigun hogeita hamar lagunetik gora bilduko zuen asanbladak. Berme handiko plataforma eskuratu eta entsegua egin genuen bi egun lehenago. Dena prest utzi genuen larunbaterako eta eskerrak B planen bat atonduta geneukana, zeren praktikan jarri behar izan genuen. Teknologiak ez dira ehuneko ehun fidagarriak eta momenturik desegokienetan kale egin dezakete.

Pozgarria zen aspaldiko kideak ikustea etxetik mugitu gabe, irudi txiki batean bazen ere. Bat edo beste arbol artean asanblada jarraitzen ari zela antzeman nuela uste dut. Ziur nago denok faltan bota genuela muxu eta besarkadak emateko ohiko aukera. Feriak, asanbladak, jardunaldiak… izaten dira ezagunak eta lagunak agurtzeko paradak. Mirenek zioen batzordean egoteak ikasteko aukera ematen duela, baina baita “kolegak” ezagutzeko eta lagunak egiteko ere, hainbat gatazkatan ukondoz ukondo aritzen garelako.

Ikasteari dagokionez, nik batzordean hasi berria nintzenean, “mapak” osatzen aritzen nintzen, Fernandok aipatzen zituen modukoak: profesional bakoitza nor zen eta non egiten zuen lan. Eta horren osagaia: zenbat erakunde zeuden eta nor zen bertan lanean ziharzuena. Geroztik harremanak, beraien artean eta elkartearekiko. Ordura arte lanbidea lantokiko ikuspuntutik ikusten nuen, baina elkarteak ikuspegia asko zabaltzen du. Bestetik, FESABIDekin nolabaiteko harremana izateko aukera sor daiteke, eta orduan ikuspuntua zabalago izateaz gain, elkartea bihur daiteke helburu. Tailer eta kongresuetan elkarte desberdinetako kideekin lan egiteko eta konpartitzeko beta izaten da eta lortu daitezkeen ekarpenak benetan interesgarriak suertatu daitezke.

Azken urteetan asanbladarako martxoa aldera biltzen ari ginen. Aurten ezinezkoa izan da eta 2019 dagoeneko urruti geratzen dela dirudi. Garai hartarako web orrialdea oraindik ez zegoen prest eta asanbladarako aurkezteko konpromezua zegoenez, pixkat atzeratzea erabaki genuen. Gero konfinamendua, telelana eta egokitzapen guztiak gainditu egin behar izan ditugu, ospatu zen eguna arte.

19a trantsizio urtea izan zen. Batzordean hainbat urte zeramaten batzordekideek alde egin zuten eta berriak sartu ziren. Egia da Fernando aurretik Zuzendaritza batzordeko bileretara etortzen hasia zela FESABIDen ALDEEren ordezkaria zelako eta horrek balio izan zion dinamika bereganatzen joateko. Formula egokia dela egiaztatu da eta aurten kide berriak gonbidatu ditugu azken bileretara asmo horretan. Jarduera nahiko definituta dator aurretik; prozedura ardurak hartzean datza eta aurrera. Inmak, jerenteak, azpiegitura ornitzen, ohizko lanak aurrera ateratzen ditu eta modu honetan elkartea bizirik mantentzen da.

Batzordekide berriek koordinatzeko modua lortu dutenean estilo berria ekarri dute elkartera. Norberaren aurkezpena egiteko bideoa ekoiztea izan da horren erakusle bat, baina pixkanaka elkarteari nortasun berri bat inprimatzen ari dira, aurretik zetozen zenbait hildotan oinarrituta, baina norabide berriak urratuz baita ere. Egokia da elkarteak bultzada eta aire berriak jasotzea. Batzutan zutabeak balore batzuk izango dituzte oinarri sendoagoa eta bestetan diferente batzuk. Batzordekide bakoitza oroituko da bere garaian jorratutako gaietaz, ibilbidearen zailtasunetaz, izandako bidelagunetaz… eta gure ekarpenak bertan geratzen dira. Fernandok gogora ekarri zuen lehendik emandako urratsak eman ez balira, orain ez litzatekeela posible izango esparru berriak jorratzea.

Ea normaltasun berrira aguro egokitzen garen eta ea datorren urtean ze berri dauden asanbladan kontatzeko.

Elisabet Mas

El personal de las bibliotecas de la red: una fotografía en blanco y negro, con demasiados grises

Las 286 bibliotecas que forman parte de la Red de Lectura Pública de Euskadi están repartidas en un total de 200 municipios. Con esta dispersión geográfica, es muy difícil que las bibliotecarias y bibliotecarios estén al tanto de lo que acontece a sus compañeros. Aún así, muchas de ellas coinciden en eventos como cursos y jornadas donde comparten sus inquietudes, preocupaciones…

Un tema recurrente en estos encuentros es el de su situación profesional. La casuística es variada: bibliotecas unipersonales regidas por “auxiliares de biblioteca” del grupo C, jornadas laborales insuficientes para llevar a cabo todas las tareas encomendadas, responsables con personal a su cargo estando ambos en la misma categoría, personal subcontratado en condiciones precarias…

Lamentablemente, las estadísticas que los servicios bibliotecarios presentan anualmente al Gobierno Vasco o al INE recogen de forma muy somera toda la información sobre el personal. Este apartado se limita prácticamente a preguntar por el número de personas que trabajan en la biblioteca y a su jornada laboral. Pero, ¿sabemos si hablamos de personal contratado por la administración o por una empresa? ¿En qué condiciones se encuentra o qué convenio se le aplica? Y en el caso de la administración, ¿está enmarcado en la categoría que le corresponde? ¿Sabemos si ese personal o su jornada resultan suficientes para realizar todas las funciones propias de la biblioteca? En más, ¿sabemos qué funciones realizan?

Ante esta situación y con el Consejo Asesor de Bibliotecas en marcha (que pretendemos se ponga a trabajar por el reglamento del personal mencionado en la Ley de Bibliotecas de Euskadi), vimos necesario recopilar toda esta información para poder tener una fotografía actual de la situación del personal de la red. Tras un primer envío masivo, fueron pocas las bibliotecarias y bibliotecarios que contestaron el cuestionario. Necesitamos más información para que la fotografía sea fiel a la realidad. Por eso, antes de empezar a trabajar con los datos vamos a poner en marcha una segunda campaña de recogida de información en la que animaremos a las bibliotecarias que faltan a contestar el cuestionario.

Esperamos que funcione y poder ponernos a trabajar con los datos lo antes posible.

Bazkideen proposamenak aztertzen

Ekainak 20an ospatu genuen asanbladan hainbat bazkide izan genituen gure artean. Hauetako batek, proposamen bat luzatu dio batzordeari. Hemen gaiarekin lotutako hausnarketa:

“Ikerketaren eta biblioteka espezializatuen eremuan unitate dokumentala ez da jadanik liburua, baizik eta artikulua (aldizkarietako edo liburu konpilatuetako artikulua edo liburuetako kapitulua). Artikuluak eta liburuen kapitulu digitalak dira biblioteka espezializatuetan gehien mugitzen ditugun dokumentuak, bibliotekatik bibliotekara eta bibliotekatik erabiltzailearengana. Digitalak izanik, arin eta azkar mugitzen ditugu epostaz. Baina, zer gertatzen da? Estatu mailan REBIUNeko sarean parte hartzen dugunok geure artikuluak eskaini eta behar ditugunak azkar eskuratzen ditugu, aparteko arazorik gabe, nagusiki sare horrek aldez aurreko protokolo bat finkatuta daukalako. Berdin gertatzen da mundu mailan OCLCren WorldCat-ILL zerbitzuaren bidez. Beraz, estatu eta mundu mailako dokumentuak eskuratzea eta zeureak mundu osoari eskaintzea oso erraza den bitartean (bide batzuk finkatuta daudelako, noski!), gure erkidegoko biblioteketan egon daitezkeen artikuluak eskuratzeko zailtasun handiak sortzen dira, ez baitago inolako protokolorik antolatuta, ezta maila horretan elkarlanean aritzeko adostasunik.
LAM zerbitzuaren paraleloa litzatekeen artikulu digitalen zerbitzua (ADZ) antolatzea falta zaigu eta ALDEE iruditzen zait izan daitekeela horrelako ekimen baten sustatzaile egokia (besteon laguntzarekin, noski!).”

Oso proposamen interesgarria da honakoa dudarik gabe. Horregatik, irailetik aurrera gaiari helduko diogu. Mila esker bazkide honi, bere grinak helaraztearren.

Beste norbait halako ideia edo proposamenik izango balu, mesedez, helarazi batzoldera eta ikusiko dugu aurre nola egin.

Diseñar en colaboración para construir comunidad

Gasteiz 2020/02/20, de la mano de Begoña Pernas y Marta Román (GEA21)

El objetivo del taller era promover una reflexión sobre cómo las bibliotecas pueden abrirse a la sociedad, ampliando el papel que juegan en la política cultural de los barrios. El taller aborda las luces y sombras de la participación social, propone metodologías apropiadas para estas instituciones culturales.

Basándose en distintas experiencias de diseño participativo en bibliotecas públicas, se verá cómo elegir a los agentes externos claves, cómo iniciar las conversaciones, qué papel se espera de los gestores públicos en estos procesos y cómo realizar un prototipado que celebre el proceso y dé forma a las conclusiones extraídas. Taller muy dinámico que combina la reflexión teórica con el trabajo en equipo y la puesta en común de visiones y experiencias que pueden ayudar a concebir y a diseñar procesos de participación adaptados a las distintas realidades.


Programa:
• ¿Qué significa hacer política cultural contando con la población?
Hay que tener claro que somos un servicio público, que no trabajamos con clientes sino con ciudadanía. Hay que hacer política pública para salvaguardar el bien común y no correr tras los intereses individuales de “¿qué hay de lo mío? Tenemos una misión pública.
Si preguntamos a las personas que habitualmente acuden a la biblioteca no nos vamos a encontrar con nada nuevo. Conseguir una participación de personas que piensan como nosotras es redundar en la misma visión. Necesitamos buscar visiones diferentes. Por ejemplo, personas de clase social diferente, de distinta etnia, jóvenes, etc. Cuanto más al extremo vayamos, nos encontraremos con miradas más originales.


Para buscar la participación, más que hacer una convocatoria en nuestra web, deberíamos hacer catas en el territorio y buscar allá donde hay personas que puedan ayudarnos a contactar con gente diversa.

• Marco teórico sobre participación social
El proyecto que queramos llevar a cabo debe ir en la línea del proyecto político. Hay que tener en cuenta que un proceso participativo es un juego de límites: legales, técnicos, económicos y políticos.
No podemos plantear abiertamente qué es lo que quiere la comunidad, sino que debemos invitar a participar en un proyecto concreto, que tiene que estar vinculado a nuestra misión.
La participación no se puede improvisar, requiere medios y recursos, un método. Es el método el que hace que se escuche a todos y así no prevalecen los intereses individuales. Buscar un consenso entre diversas opiniones.

• Trabajo sobre casos y metodologías de intervención
Expusieron algunos casos de participación (Biblioteca San Fermín de la Comunidad de Madrid).
La base de su exposición fue que se está dejando de hacer política pública y que lo público no debería ser como lo privado, pero gratuito.
No podemos seguir la lógica privatizadora y pretender estar a la última en todo (tecnología, número de actividades, número de préstamos). Un pliego puede seguir la lógica privatizadora, pero obtener una experiencia de igualdad, que realmente sirve a los colectivos más desfavorecidos, es lo que va a llevar a expandir la biblioteca.

Participantes y valoración
El taller despertó bastante expectativa; con 28 participantes y las dos profesoras se llegó al aforo máximo de la sala del centro cívico Ibaiondo.
Sin embargo, en los resultados de la encuesta de calidad se aprecia una cierta frustración, sobre todo en lo referido a la utilidad del taller con una puntuación de 6,83 sobre 10, frente a la media de 8,58 puntos que reciben las profesoras. La valoración general media es de 7,58.

Visita a Gordailua

Irun 2020/02/28, de la mano de Xabier Kerexeta Erro

Argazkia: JV/ALDEE. Gordailua. Irun. 2020/02/28

Programa:
Dentro del programa de formación in situ de ALDEE realizamos una visita profesional a Gordailua,  el Centro de Colecciones Patrimoniales de la Diputación Foral de Gipuzkoa.

De la mano de Xabier Kerexeta, hicimos un recorrido por las instalaciones.

Pudimos conocer  en directo los procesos de una organización regida por la lógica de la conservación.

Avanzando de sala en sala, fuimos viendo  los resultados de la aplicación de soluciones concretas en la gestión de un centro complejo; un centro que ha sabido construir  una colección unificada partiendo de  fondos de distinta titularidad y de gestión compartida. 

Participantes y valoración
Participaron en la visita 19 profesionales procedentes de distintos ámbitos: bibliotecas públicas y patrimoniales, archivos históricos públicos y privados, profesionales independientes… 

Los resultados de la encuesta de calidad muestran una clara satisfacción con la visita que obtuvo una valoración general de 9 sobre 10.